بور یکی از عناصر خیلی حساس در پسته است؛ یعنی هم کمبودش مشکل ایجاد می‌کند و هم زیاد بودنش. این عنصر نقش مهمی در گلدهی و تشکیل میوه دارد و اگر کم باشد، باعث ریزش گل و پوکی پسته می‌شود.

اگر دیدید برگ‌ها پیچ خورده، ضخیم یا فنجانی شده‌اند، احتمال کمبود بر وجود دارد. بهترین کار این است که مقدار کمی بر به‌صورت اصولی (ترجیحاً پاییز یا محلول‌پاشی قبل از شروع رشد جوانه ها در ابتدای بهار) استفاده شود، چون مصرف زیاد آن خیلی سریع باعث مسمومیت و سوختگی برگ‌ها می‌شود.

نکات طلایی:

• بر = عنصر مهم در گلدهی و تشکیل میوه

• دامنه ایمنی بسیار کم

• امکان کمبود و مسمومیت همزمان در درخت

• علائم کمبود:

  • برگ‌های فنجانی و پیچ‌خورده

  • کوتاه شدن میان‌گره‌ها

  • ریزش گل

  • افزایش پوکی پسته

  • سرخشکیدگی

• علائم مسمومیت:

  • سوختگی حاشیه برگ

• مصرف خاکی:

  • براکس 55–85 کیلوگرم در هکتار

  • اثر 3–5 سال

• محلول‌پاشی:

  • قبل از باز شدن جوانه‌ها (فروت ست)

  • افزایش تعداد دانه

• مصرف بیش از حد = خطرناک